Remco

'Met de paplepel ingegoten' en
'De appel valt niet ver van de boom'.

Twee gezegden die wel van toepassing zijn zou ik zo zeggen.
Als zoon van Hans was de muziek niet te ontwijken, elke zondag stond er wel een CD'tje op van Pink FLoyd, Deep Purple of Aerosmith. En zo gebeurde het dat ik zijn muzieksmaak al snel overnam. Beetje raar wel, alle leeftijdsgenoten luisterden naar Hip-Hop of Top40, en later Dance of Hardcore. Maar dat was nooit voor mij weggelegd. Ik bleef altijd bij de muziek die mijn vader vroeger draaide en vandaar ook dat ik zijn band 'The Hucksters' helemaal het einde vond. Als het maar even kon ging ik mee naar de optredens, kende elk nummer uit mijn hoofd..

Ik kreeg natuurlijk ook gitaarles, en al snel probeerde ik elk Huckster-nummer na te spelen. Met succes, want af en toe mocht ik eens een nummertje mee doen op het podium. Nou had ik zelf ook bandjes, maar dit was even wat anders. Op een groot podium met veel licht en groot publiek: dit wilde ik ook! En toen kwam die kans: Gerrit besloot niet langer verder te gaan bij Hucksters. Er werd gezocht naar een nieuwe toetsenist en er werd zelfs nagedacht om er een gitaarband van te maken, door Gerrit te vervangen met een 3e gitarist. Ik stelde voor om 'het eens te proberen' en voor ik het wist was ik lid van de band waar ik altijd zo tegen op keek, om te bewijzen dat de appel nog steeds dicht bij de boom ligt..